Quantcast
Ads by Muslim Ad Network









ash-Shu`ara` Farsi:: Ghodratollah Bakhtiari Nejad 

Ayat
26:1طسم‌
26:2این آیات کتاب روشنگر است.
26:3گویی می‌خواهی جان خود را از شدّت اندوه از دست دهی بخاطر اینکه آنها ایمان نمی‌آورند!
26:4اگر ما اراده کنیم، از آسمان بر آنان آیه‌ای نازل می‌کنیم که گردنهایشان در برابر آن خاضع گردد!
26:5و هیچ ذکر تازه‌ای از سوی خداوند مهربان برای آنها نمی‌آید مگر اینکه از آن روی‌گردان می‌شوند!
26:6آنان تکذیب کردند؛ امّا بزودی اخبار (کیفر) آنچه را استهزا می‌کردند به آنان می‌رسد!
26:7آیا آنان به زمین نگاه نکردند که چقدر از انواع گیاهان پرارزش در آن رویاندیم؟!
26:8در این، نشانه روشنی است (بر وجود خدا)؛ ولی بیشترشان هرگز مؤمن نبوده‌اند!
26:9و پروردگار تو عزیز و رحیم است!
26:10(به خاطر بیاور) هنگامی را که پروردگارت موسی را ندا داد که به سراغ قوم ستمگر برو...
26:11قوم فرعون، آیا آنان (از مخالفت فرمان پروردگار) پرهیز نمی‌کنند؟!
26:12(موسی) عرض کرد: «پروردگارا! از آن بیم دارم که مرا تکذیب کنند،
26:13و سینه‌ام تنگ شود، و زبانم بقدر کافی گویا نیست؛ (برادرم) هارون را نیز رسالت ده (تا مرا یاری کند)!
26:14و آنان (به اعتقاد خودشان) بر گردن من گناهی دارند؛ می‌ترسم مرا بکشند (و این رسالت به پایان نرسد)!
26:15فرمود: «چنین نیست، (آنان کاری نمی‌توانند انجام دهند)! شما هر دو با آیات ما (برای هدایتشان) بروید؛ ما با شما هستیم و (سخنانتان را) می‌شنویم!
26:16به سراغ فرعون بروید و بگویید: ما فرستاده پروردگار جهانیان هستیم؛
26:17بنی اسرائیل را با ما بفرست!» (آنها به سراغ فرعون آمدند)؛
26:18(فرعون) گفت: «آیا ما تو را در کودکی در میان خود پرورش ندادیم، و سالهایی از زندگیت را در میان ما نبودی؟!
26:19و سرانجام، آن کارت را (که نمی‌بایست انجام دهی) انجام دادی (و یک نفر از ما را کشتی)، و تو از ناسپاسانی!»
26:20(موسی) گفت: «من آن کار را انجام دادم در حالی که از بی‌خبران بودم!
26:21پس هنگامی که از شما ترسیدم فرار کردم؛ و پروردگارم به من حکمت و دانش بخشید، و مرا از پیامبران قرار داد!
26:22آیا این منتّی است که تو بر من می‌گذاری که بنی اسرائیل را برده خود ساخته‌ای؟!»
26:23فرعون گفت: «پروردگار عالمیان چیست؟!»
26:24(موسی) گفت: «پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، اگر اهل یقین هستید!».
26:25(فرعون) به اطرافیانش گفت: «آیا نمی‌شنوید (این مرد چه می‌گوید)؟!»
26:26(موسی) گفت: «او پروردگار شما و پروردگار نیاکان شماست!»
26:27(فرعون) گفت: «پیامبری که بسوی شما فرستاده شده مسلّماً دیوانه است!»
26:28(موسی) گفت: «او پروردگار مشرق و مغرب و آنچه میان آن دو است می‌باشد، اگر شما عقل و اندیشه خود را به کار می‌گرفتید!»
26:29(فرعون خشمگین شد و) گفت: «اگر معبودی غیر از من برگزینی، تو را از زندانیان قرار خواهم داد!»
26:30(موسی) گفت: «حتّی اگر نشانه آشکاری برای تو بیاورم (باز ایمان نمی‌آوری)؟!»
26:31گفت: «اگر راست می‌گویی آن را بیاور!»
26:32در این هنگام موسی عصای خود را افکند، و ناگهان مار عظیم و آشکاری شد؛
26:33و دست خود را (در گریبان فرو برد و) بیرون آورد، و در برابر بینندگان سفید و روشن بود.
26:34(فرعون) به گروهی که اطراف او بودند گفت: «این ساحر آگاه و ماهری است!
26:35او می‌خواهد با سحرش شما را از سرزمینتان بیرون کند! شما چه نظر می‌دهید؟»
26:36گفتند: «او و برادرش را مهلت ده؛ و مأموران را برای بسیج به تمام شهرها اعزام کن،
26:37تا هر ساحر ماهر و دانایی را نزد تو آورند!»
26:38سرانجام ساحران برای وعده‌گاه روز معیّنی جمع‌آوری شدند.
26:39و به مردم گفته شد: «آیا شما نیز (در این صحنه) اجتماع می‌کنید...
26:40تا اگر ساحران پیروز شوند، از آنان پیروی کنیم؟!»
26:41هنگامی که ساحران آمدند، به فرعون گفتند: «آیا اگر ما پیروز شویم، پاداش مهمّی خواهیم داشت؟»
26:42گفت: «(آری،) و در آن صورت شما از مقرّبان خواهید بود!»
26:43(روز موعود فرا رسید و همگی جمع شدند؛) موسی به ساحران گفت: «آنچه را می‌خواهید بیفکنید، بیفکنید!»
26:44آنها طنابها و عصاهای خود را افکندند و گفتند: «به عزّت فرعون، ما قطعاً پیروزیم!»
26:45سپس موسی عصایش را افکند، ناگهان تمام وسایل دروغین آنها را بلعید!
26:46فوراً همه ساحران به سجده افتادند.
26:47گفتند: «ما به پروردگار عالمیان ایمان آوردیم،
26:48پروردگار موسی و هارون!»
26:49(فرعون) گفت: «آیا پیش از اینکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید؟! مسلّماً او بزرگ و استاد شماست که به شما سحر آموخته (و این یک توطئه است)! امّا بزودی خواهید دانست! دستها و پاهای شما را بعکس یکدیگر قطع می‌کنم، و همه شما را به دار می‌آویزم!»
26:50گفتند: «مهّم نیست، (هر کاری از دستت ساخته است بکن)! ما بسوی پروردگارمان بازمی‌گردیم!
26:51ما امیدواریم که پروردگارمان خطاهای ما را ببخشد، چرا که ما نخستین ایمان‌آورندگان بودیم!»
26:52و به موسی وحی کردیم که شبانه بندگانم را (از مصر) کوچ ده، زیرا شما مورد تعقیب هستید!»
26:53فرعون (از این ماجرا آگاه شد و) مأموران بسیج نیرو را به شهرها فرستاد،
26:54(و گفت:) اینها مسلّماً گروهی اندکند؛
26:55و اینها ما را به خشم آورده‌اند؛
26:56و ما همگی آماده پیکاریم!»
26:57(سرانجام فرعونیان مغلوب شدند،) و ما آنها را از باغها و چشمه‌ها بیرون راندیم،
26:58و از گنجها و قصرهای مجلّل!
26:59(آری،) اینچنین کردیم! و بنی اسرائیل را وارث آنها ساختیم!
26:60آنان به تعقیب بنی اسرائیل پرداختند، و به هنگام طلوع آفتاب به آنها رسیدند.
26:61هنگامی که دو گروه یکدیگر را دیدند، یاران موسی گفتند: «ما در چنگال فرعونیان گرفتار شدیم!»
26:62(موسی) گفت: «چنین نیست! یقیناً پروردگارم با من است، بزودی مرا هدایت خواهد کرد!»
26:63و بدنبال آن به موسی وحی کردیم: «عصایت را به دریا بزن!» (عصایش را به دریا زد،) و دریا از هم شکافته شد، و هر بخشی همچون کوه عظیمی بود!
26:64و در آنجا دیگران [= لشکر فرعون‌] را نیز (به دریا) نزدیک ساختیم!
26:65و موسی و تمام کسانی را که با او بودند نجات دادیم!
26:66سپس دیگران را غرق کردیم!
26:67در این جریان، نشانه روشنی است ولی بیشترشان ایمان نیاوردند! (چرا که طالب حق نبودند)
26:68و پروردگارت شکست‌ناپذیر و مهربان است!
26:69و بر آنان خبر ابراهیم را بخوان،
26:70هنگامی که به پدر و قومش گفت: «چه چیز را می‌پرستید؟!»
26:71گفتند: «بتهایی را می‌پرستیم، و همه روز ملازم عبادت آنهاییم.»
26:72گفت: «آیا هنگامی که آنها را می‌خوانید صدای شما را می‌شنوند؟!
26:73یا سود و زیانی به شما می‌رسانند؟!»
26:74گفتند: «ما فقط نیاکان خود را یافتیم که چنین می‌کنند.»
26:75گفت: «آیا دیدید (این) چیزهایی را که پیوسته پرستش می‌کردید...
26:76شما و پدران پیشین شما،
26:77همه آنها دشمن من هستند (و من دشمن آنها)، مگر پروردگار عالمیان!
26:78همان کسی که مرا آفرید، و پیوسته راهنمائیم می‌کند،
26:79و کسی که مرا غذا می‌دهد و سیراب می‌نماید،
26:80و هنگامی که بیمار شوم مرا شفا می‌دهد،
26:81و کسی که مرا می‌میراند و سپس زنده می‌کند،
26:82و کسی که امید دارم گناهم را در روز جزا ببخشد!
26:83پروردگارا! به من علم و دانش ببخش، و مرا به صالحان ملحق کن!
26:84و برای من در میان امّتهای آینده، زبان صدق (و ذکر خیری) قرار ده!
26:85و مرا وارثان بهشت پرنعمت گردان!
26:86و پدرم [= عمویم‌] را بیامرز، که او از گمراهان بود!
26:87و در آن روز که مردم برانگیخته می‌شوند، مرا شرمنده و رسوا مکن!
26:88در آن روز که مال و فرزندان سودی نمی‌بخشد،
26:89مگر کسی که با قلب سلیم به پیشگاه خدا آید!»
26:90(در آن روز،) بهشت برای پرهیزکاران نزدیک می‌شود،
26:91و دوزخ برای گمراهان آشکار می‌گردد،
26:92و به آنان گفته می‌شود: «کجا هستند معبودانی که آنها را پرستش می‌کردید...
26:93معبودهایی غیر از خدا؟! آیا آنها شما را یاری می‌کنند، یا کسی به یاری آنها می‌آید؟!»
26:94در آن هنگام همه آن معبودان با عابدان گمراه به دوزخ افکنده می‌شوند؛
26:95و همچنین همگی لشکریان ابلیس!
26:96آنها در آنجا در حالی که به مخاصمه برخاسته‌اند می‌گویند:
26:97«به خدا سوگند که ما در گمراهی آشکاری بودیم،
26:98چون شما را با پروردگار عالمیان برابر می‌شمردیم!
26:99امّا کسی جز مجرمان ما را گمراه نکرد!
26:100(افسوس که امروز) شفاعت‌کنندگانی برای ما وجود ندارد،
26:101و نه دوست گرم و پرمحبّتی!
26:102ای کاش بار دیگر (به دنیا) بازگردیم و از مؤمنان باشیم!»
26:103در این ماجرا، نشانه (و عبرتی) است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند!
26:104و پروردگار تو عزیز و رحیم است!
26:105قوم نوح رسولان را تکذیب کردند،
26:106هنگامی که برادرشان نوح به آنان گفت: «آیا تقوا پیشه نمی‌کنید؟!
26:107مسلّماً من برای شما پیامبری امین هستم!
26:108تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!
26:109من برای این دعوت، هیچ مزدی از شما نمی‌طلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالمیان است!
26:110پس، تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!»
26:111گفتند: «آیا ما به تو ایمان بیاوریم در حالی که افراد پست و بی‌ارزش از تو پیروی کرده‌اند؟!»
26:112(نوح) گفت: «من چه می‌دانم آنها چه کاری داشته‌اند!
26:113حساب آنها تنها با پروردگار من است اگر شما می‌فهمیدید!
26:114و من هرگز مؤمنان را طرد نخواهم کرد.
26:115من تنها انذارکننده‌ای آشکارم.»
26:116گفتند: «ای نوح! اگر (از حرفهایت) دست برنداری، سنگباران خواهی شد!»
26:117گفت: «پروردگارا! قوم من، مرا تکذیب کردند!
26:118اکنون میان من و آنها جدایی بیفکن؛ و مرا و مؤمنانی را که با من هستند رهایی بخش!»
26:119ما، او و کسانی را که با او بودند، در آن کشتی که پر (از انسان و انواع حیوانات) بود، رهایی بخشیدیم!
26:120سپس بقیه را غرق کردیم!
26:121در این ماجرا نشانه روشنی است؛ امّا بیشتر آنان مؤمن نبودند.
26:122و پروردگار تو عزیز و رحیم است.
26:123قوم عاد (نیز) رسولان (خدا) را تکذیب کردند،
26:124هنگامی که برادرشان هود گفت: «آیا تقوا پیشه نمی‌کنید؟!
26:125مسلماً من برای شما پیامبری امین هستم.
26:126پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!
26:127من در برابر این دعوت، هیچ اجر و پاداشی از شما نمی‌طلبم؛ اجر و پاداش من تنها بر پروردگار عالمیان است.
26:128آیا شما بر هر مکان مرتفعی نشانه‌ای از روی هوا و هوس می‌سازید؟!
26:129و قصرها و قلعه‌های زیبا و محکم بنا می‌کنید شاید در دنیا جاودانه بمانید؟!
26:130و هنگامی که کسی را مجازات می‌کنید همچون جبّاران کیفر می‌دهید!
26:131پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!
26:132و از (نافرمانی) خدایی بپرهیزید که شما را به نعمتهایی که می‌دانید امداد کرده؛
26:133شما را به چهارپایان و نیز پسران (لایق و برومند) امداد فرموده؛
26:134همچنین به باغها و چشمه‌ها!
26:135(اگر کفران کنید،) من بر شما از عذاب روزی بزرگ می‌ترسم!»
26:136آنها [= قوم عاد] گفتند: «برای ما تفاوت نمی‌کند، چه ما را انذار کنی یا نکنی؛ (بیهوده خود را خسته مکن)!
26:137این همان روش (و افسانه‌های) پیشینیان است!
26:138و ما هرگز مجازات نخواهیم شد!»
26:139آنان هود را تکذیب کردند، ما هم نابودشان کردیم؛ و در این، آیت و نشانه‌ای است (برای آگاهان)؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند!
26:140و پروردگار تو عزیز و رحیم است!
26:141قوم ثمود رسولان (خدا) را تکذیب کردند،
26:142هنگامی که صالح به آنان گفت: «آیا تقوا پیشه نمی‌کنید؟!
26:143من برای شما پیامبری امین هستم!
26:144پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!
26:145من در برابر این دعوت، اجر و پاداشی از شما نمی‌طلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالمیان است!
26:146آیا شما تصوّر می‌کنید همیشه در نهایت امنیّت در نعمتهایی که اینجاست می‌مانید،
26:147در این باغها و چشمه‌ها،
26:148در این زراعتها و نخلهایی که میوه‌هایش شیرین و رسیده است؟!
26:149و از کوه‌ها خانه‌هایی می‌تراشید، و در آن به عیش و نوش می‌پردازید!
26:150پس از خدا بترسید و مرا اطاعت کنید!
26:151و فرمان مسرفان را اطاعت نکنید!
26:152همانها که در زمین فساد می‌کنند و اصلاح نمی‌کنند!»
26:153گفتند: «(ای صالح!) تو از افسون شدگانی (و عقل خود را از دست داده‌ای!)
26:154تو فقط بشری همچون مائی؛ اگر راست می‌گویی آیت و نشانه‌ای بیاور!»
26:155گفت: «این ناقه‌ای است (که آیت الهی است) برای او سهمی (از آب قریه)، و برای شما سهم روز معینّی است!
26:156کمترین آزاری به آن نرسانید، که عذاب روزی بزرگ شما را فرا خواهد گرفت!»
26:157سرانجام بر آن (ناقه) حمله نموده آن را «پی» کردند؛ (و هلاک نمودند) سپس از کرده خود پشیمان شدند!
26:158و عذاب الهی آنان را فرا گرفت؛ در این، آیت و نشانه‌ای است؛ ولی بیشتر آنان مؤمن نبودند!
26:159و پروردگار تو عزیز و رحیم است!
26:160قوم لوط فرستادگان (خدا) را تکذیب کردند،
26:161هنگامی که برادرشان لوط به آنان گفت: «آیا تقوا پیشه نمی‌کنید؟!
26:162من برای شما پیامبری امین هستم!
26:163پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!
26:164من در برابر این دعوت، اجری از شما نمی‌طلبم، اجر من فقط بر پروردگار عالمیان است!
26:165آیا در میان جهانیان، شما به سراغ جنس ذکور می‌روید (و همجنس بازی می‌کنید، آیا این زشت و ننگین نیست؟!)
26:166و همسرانی را که پروردگارتان برای شما آفریده است رها می‌کنید؟! (حقّاً) شما قوم تجاوزگری هستید!»
26:167گفتند: «ای لوط! اگر (از این سخنان) دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود!»
26:168گفت: «من دشمن سرسخت اعمال شما هستم!
26:169پروردگارا! من و خاندانم را از آنچه اینها انجام می‌دهند رهایی بخش!»
26:170ما او و تمامی خاندانش را نجات دادیم،
26:171جز پیرزنی که در میان بازماندگان بود!
26:172سپس دیگران را هلاک کردیم!
26:173و بارانی (از سنگ) بر آنها فرستادیم؛ چه باران بدی بود باران انذارشدگان!
26:174در این (ماجرای قوم لوط و سرنوشت شوم آنها) آیتی است؛ امّا بیشترشان مؤمن نبودند.
26:175و پروردگار تو عزیز و رحیم است!
26:176اصحاب ایکه [= شهری نزدیک مدین‌] رسولان (خدا) را تکذیب کردند،
26:177هنگامی که شعیب به آنها گفت: «آیا تقوا پیشه نمی‌کنید؟!
26:178مسلّماً من برای شما پیامبری امین هستم!
26:179پس تقوای الهی پیشه کنید و مرا اطاعت نمایید!
26:180من در برابر این دعوت، پاداشی از شما نمی‌طلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالمیان است!
26:181حق پیمانه را ادا کنید (و کم فروشی نکنید)، و دیگران را به خسارت نیفکنید!
26:182و با ترازوی صحیح وزن کنید!
26:183و حق مردم را کم نگذارید، و در زمین تلاش برای فساد نکنید!
26:184و از (نافرمانی) کسی که شما و اقوام پیشین را آفرید بپرهیزید!»
26:185آنها گفتند: «تو فقط از افسون‌شدگانی!
26:186تو بشری همچون مائی، تنها گمانی که درباره تو داریم این است که از دروغگویانی!
26:187اگر راست می‌گویی، سنگهایی از آسمان بر سر ما بباران!»
26:188(شعیب) گفت: «پروردگار من به اعمالی که شما انجام می‌دهید داناتر است!»
26:189سرانجام او را تکذیب کردند، و عذاب روز سایبان (سایبانی از ابر صاعقه‌خیز) آنها را فراگرفت؛ یقیناً آن عذاب روز بزرگی بود!
26:190در این ماجرا، آیت و نشانه‌ای است؛ ولی بیشتر آنها مؤمن نبودند.
26:191و پروردگار تو عزیز و رحیم است!
26:192مسلّماً این (قرآن) از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است!
26:193روح الامین آن را نازل کرده است...
26:194بر قلب (پاک) تو، تا از انذارکنندگان باشی!
26:195آن را به زبان عربی آشکار (نازل کرد)!
26:196و توصیف آن در کتابهای پیشینیان نیز آمده است!
26:197آیا همین نشانه برای آنها کافی نیست که علمای بنی اسرائیل بخوبی از آن آگاهند؟!
26:198هرگاه ما آن را بر بعضی از عجم [= غیر عرب‌] ها نازل می‌کردیم...
26:199و او آن را بر ایشان می‌خواند، به آن ایمان نمی‌آورند!
26:200(آری،) این گونه (با بیانی رسا) قرآن را در دلهای مجرمان وارد می‌کنیم!
26:201(امّا) به آن ایمان نمی‌آورند تا عذاب دردناک را با چشم خود ببینند!
26:202ناگهان به سراغشان می‌آید، در حالی که توجّه ندارند!
26:203و (در آن هنگام) می‌گویند: «آیا به ما مهلتی داده خواهد شد؟!»
26:204آیا برای عذاب ما عجله می‌کنند؟!
26:205به ما خبر ده، اگر (باز هم) سالیانی آنها را از این زندگی بهره‌مند سازیم...
26:206سپس عذابی که به آنها وعده داده شده به سراغشان بیاید...
26:207این تمتع و بهره‌گیری از دنیا برای آنها سودی نخواهد داشت!
26:208ما هیچ شهر و دیاری را هلاک نکردیم مگر اینکه انذارکنندگانی (از پیامبران الهی) داشتند.
26:209تا متذکّر شوند؛ و ما هرگز ستمکار نبودیم! (که بدون اتمام حجّت مجازات کنیم)
26:210شیاطین و جنیّان (هرگز) این آیات را نازل نکردند!
26:211و برای آنها سزاوار نیست؛ و قدرت ندارند!
26:212آنها از استراق سمع (و شنیدن اخبار آسمانها) برکنارند!
26:213(ای پیامبر!) هیچ معبودی را با خداوند مخوان، که از معذّبین خواهی بود!
26:214و خویشاوندان نزدیکت را انذار کن!
26:215و بال و پر خود را برای مؤمنانی که از تو پیروی می‌کنند بگستر!
26:216اگر تو را نافرمانی کنند بگو: «من از آنچه شما انجام می‌دهید بیزارم!»
26:217و بر خداوند عزیز و رحیم توکّل کن!
26:218همان کسی که تو را به هنگامی که (برای عبادت) برمی‌خیزی می‌بیند؛
26:219و (نیز) حرکت تو را در میان سجده‌کنندگان!
26:220اوست خدای شنوا و دانا.
26:221آیا به شما خبر دهم که شیاطین بر چه کسی نازل می‌شوند؟!
26:222آنها بر هر دروغگوی گنهکار نازل می‌گردند؛
26:223آنچه را می‌شنوند (به دیگران) القا می‌کنند؛ و بیشترشان دروغگو هستند!
26:224(پیامبر اسلام شاعر نیست؛) شاعران کسانی هستند که گمراهان از آنان پیروی می‌کنند.
26:225آیا نمی‌بینی آنها در هر وادی سرگردانند؟
26:226و سخنانی می‌گویند که (به آنها) عمل نمی‌کنند؟!
26:227مگر کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام می‌دهند و خدا را بسیار یاد می کنند، و به هنگامی که مورد ستم واقع می‌شوند به دفاع از خویشتن (و مؤمنان) برمی‌خیزند (و از شعر در این راه کمک می‌گیرند)؛ آنها که ستم کردند به زودی می‌دانند که بازگشتشان به کجاست!



Share this Surah Translation on Facebook...